فارسی العربی |  English  AALULBAYT
GLOBAL INFORMATION CENTER

كنيه ى او و حكمت نامهايش
در فصل اول، حديث ابن عباس از رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم گذشت كه فرمود: «(خداوند) فاطمه را بدين نام ناميد، چرا كه خداوند او و محبينش را از آتش جدا نموده است.» آنچه در اين فصل مى آيد ديگر رواياتى است كه با جستجو در كتب اهل سنت يافته ام.
1- محب طبرى[1] مى نويسد: على عليه السلام گفت: رسول گرامى صلى اللَّه عليه و آله و سلم به فاطمه فرمود:
فاطمه، هيچ مى دانى چرا «فاطمه» ناميده شدى؟ على عليه السلام گفت: اى رسول خدا، چرا «فاطمه» ناميده شد؟ فرمود: خداوند- عزّوجلّ- او و فرزندانش را روز قيامت از آتش دور داشته است. [ محب طبرى مى نويسد: «حافظ دمشقى اين روايت را نقل كرده است». ] محب طبرى همچنين مى نويسد: اين روايت را امام على بن موسى الرضا عليه السلام در مسند خود به اين صورت نقل كرده است كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود:
همانا خداوند- عزوجل- فاطمه و فرزندانش و كسانى را كه دوستار آنانند، از آتش دور داشته و از اين رو است كه او «فاطمه» ناميده شد.
2- در كنزالعمال[2] آمده است:
«فاطمه نامش نهادند، چرا كه خداوند او و دوستدارانش را از آتش جدا نموده است. [3]
- 3ابن اثير در كتاب النهاية [4] مى نويسد:
فاطمه را «بتول»[5] ناميدند چون از زنان زمان خود از جهت فضل و دين و حسب، جدا بود. و بعضى گفته اند: چون انقطاع از دنيا بسوى خداوند داشته است.
4- عبيده ى هروى در الغريبين مى نويسد:
فاطمه را بتول ناميدند چون نظير و مانندى نداشت.
5- ابن اثير در اسدالغابة[6] در احوال دخت فاطمه دخت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم مى نويسد:
كنيه ى فاطمه «ام ابيها» (يعنى مادر پدرش) بوده است.
6- ابن عبدالبر در الاستيعاب[7] از جعفر بن محمد عليه السلام نقل مى كند كه:
كنيه ى فاطمه، دخت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم «ام ابيها» بود.


[1]ذخائرالعقبى، ص 26
[2]كنزالعمال، ج 6، ص 219
[3]صاحب كنزالعمال مى گويد: ديلمى به نقل از ابى هريره اين روايت را از رسول خدا نقل كرده است
[4]النهاية، ذيل ماده ى بتل
[5]«بتول» از ماده ى بتل: بمعنى «جدا كردن و بريدن» مى باشد.- مترجم
[6]اسدالغابة، ج 5، ص 520
[7]الاستيعاب، ج 2، ص 752
الصفحة الرئیسیة من نحن |  الاتصال بنا |  الأهداف

faraa.ir