فارسی العربی |  English  AALULBAYT
GLOBAL INFORMATION CENTER

ماجراى فدك
1- سيوطى در الدرالمنثور ذيل تفسير آيه ى: «و آت ذاالقربى حقه»[1] مى نويسد: بزار و ابويعلى و ابن ابى حاتم و ابن مردويه از ابى سعيد خدرى نقل كرده اند: كه چون آيه ى «وَ آت ذالقربى حقه» نازل شد، رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فاطمه را (نزد خود) فراخواند و فدك را به او بخشيد.
همچنين مى نويسد: ابن مردويه از ابن عباس نقل مى كند كه:
چون آيه ى «وَ آت ذالقربى حقه» نازل شد، رسول اكرم قطعه ى فدك را به فاطمه عطا كرد.
2- هيثمى[2] به نقل از ابى سعيد مى نويسد:
چون آيه ى «وَ آت ذاالقربى حقه» نازل شد، رسول خدا فاطمه را نزد خود خواند و فدك را به او بخشيد.
هيثمى مى نويسد: طبرانى اين روايت را نقل كرده است.
اين روايت را ذهبى نيز در ميزان الاعتدال[3] نقل كرده و آن را صحيح دانسته است.
3- متقى در كنزالعمال[4] از ابى سعيد نقل مى كند كه:
چون آيه ى «وَ آت ذاالقربى حقه» نازل شد رسول خدا به فاطمه فرمود: اى فاطمه، فدك را به تو بخشيدم.
متقى مى نويسد: اين روايت را حاكم در كتاب تاريخ خود و همچنين ابن نجار نقل كرده اند.

[1]سوره ى اسراء، آيه ى 26
[2]مجمع الزوائد، ج 7، ص 49
[3]ميزان الاعتدال، ج 2، ص 228
[4]كنزالعمال، ج 2، ص 158


الصفحة الرئیسیة من نحن |  الاتصال بنا |  الأهداف

faraa.ir