فارسی العربی |  English  AALULBAYT
GLOBAL INFORMATION CENTER


زهرا علیها السلام، خورشيد فروزان علي
فاطمه زهرا«عليها السلام» خورشيدي نمايان، ماهي تابان و ستاره‏اي درخشنده براي اولياء خدا بويژه پيامبر اکرم‏«صلي الله عليه وآله» و حضرت علي‏«عليه السلام» بود. سراسر وجود او يعني کلامش، رفتارش، نگاهش، مرامش و چهره معنوي او همه و همه نور بود و نور، و اين نور براي علي‏«عليه السلام» بسيار دوست داشتني بود. در روايات است که نور فاطمه‏«عليها السلام» از آسمان خانه علي‏«عليه السلام» هر صبح و ظهر و شام تجلي خاص داشت و در هر زمان يک جلوه از جلوه‏هاي وجودي فاطمه‏«عليها السلام» در منظومه وجودي او مي‏درخشيد. اميدواريم ما هم لايق باشيم از محبت و معرفت او نوري در دل بيفروزيم.
قال الامام الصادق «عليه السلام»: عن ابان بن تغلب قال:قلت لابي عبدالله‏«عليه السلام» يَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ لِمَ سُمَّيِتْ الزَّهْراءُ«عليها السلام» زَهْرا؟ فَقالَ لِاَنَّها تَزْهَرُ لِاَميرِالْمُوْمِنينَ‏«عليه السلام» فِي النَّهارِ ثَلاثَ مَرَّاتٍ بالنُّورِ.
[ابان‏بن تغلب مي‏گويد: به امام صادق‏«عليه السلام» عرض کردم: اي پسر رسول خدا! چرا زهرا، زهرا ناميده شد. حضرت فرمود زيرا او در هر روز سه بار براي اميرالمؤمنين‏«عليه السلام» نورافشاني مي‏کرد.]
قال الامام الهادي‏«عليه السلام»: ابوهاشم عسکري سألتُ صاحب العسکر «عليه السلام» لِمَ سُمِيَّتْ فاطِمَةُ الزَّهْراءَ«عليها السلام»؟ فَقالَ: کانَ وُجْهُها يَزْهَرُ لِاَميرالْمُوْمِنينَ «عليه السلام» مِنْ اَوَّلِ النَّهارِ کَالشَّمْسِ الضَّاحِيَة وَ عِنْدَ الزَّوالِ کَالْقَمَرِ الْمُنيرِ وَ عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ کَالْکَوْکَبِ الدُّرِّيِ.
[ابوهاشم عسگري مي‏گويد: به امام هادي «عليه السلام» عرض کردم براي چه فاطمه‏«عليها السلام» را زهرا نام نهادند؟ فرمود: زيرا سيماي او در آغاز روز چون خورشيد فروزان و در ميان روز چون ماه تابان و در پايان روز چون ستاره درخشان براي اميرالمؤمنين «عليه السلام» پرتو افشاني مي‏کرد.[1]

[1] کوثر ولايت/ ص 29،28
صفحه اصلی درباره ما |  ارتباط با ما |  اهداف

faraa.ir